1*Hetgeen in ons gesprek mij
2zeer desoleert is dat waar ik zeg dat ik
3vrees het dit jaar er voor U spannen zal_/
4gij antwoordt: “dat ge merkt ik dit graag zien zou”_/
5“dat ge wel ziet ge op mij geen staat kunt maken”_/
6“dat ge wel weet ik U stront voor dank retourneeren zou”_
7Dit is niet zoo en het desoleert mij dat
8gij het zoo ziet_–

9Mijn wenk is deze geweest:– beschouw het
10schilderzaakje van mij niet als een ballast
11en behandel het niet stiefmoederlijk_/ om reden
12dat het een bootje kan blijken in een
13catastrophe waar ’t groote schip vergaat_–
14Mijn wenk is en blijft – laat ons
15dat bootje in goeden staat en zeilvaardig
16houden althans_/ hetzij de storm kome hetzij
17mijne ongerustheid ongemotiveerd blijke.
18Op het oogenblik ben ik een vaartuigje
19dat gij op sleeptouw hebt en dat bij wijlen
20als ballast slechts U voorkomen kan_–
21Dat trouwens – als ballast – ge kunt
22achterlaten door het touwtje los te snijden indien ge begeert_
23Maar ik_/ die van mijn kleine schuit de
24schipper ben_/ vraag in dit geval_/ 1v:2
25wel verre van loskapping van het sleeptouw_/
26dat mijn schuitje worde gekalefaterd
27en geapproviandeerd_/ opdat in tijd
28van nood het beter dienst moge kunnen
29doen.–

30Betwijfelt ge nu de goede trouw
31van dit verzoek_/ dan kan ik er
32mijnerzijds niets anders aan doen
33dan stelliger het te herhalen_–
34Want ik merk dat aan den kant van
35de verfrekening mijn eigen schuitje
36hier & daar lek wordt_–

37Ik stop die lekken zooveel ik kan
38echter en verlies mijn koelbloedigheid
39nog niet.1 Ben ook niet desperaat.
40Maar waar we misschien beiden in
41den zelfden storm zullen zijn spreek
42ik stellig en naar ik meen in ons
43beider belang_–

44Uw antwoord op mijn vraag kan ik aldus
45resumeeren: “’t kan zijn er storm komt maar
46ook in dat geval_/ reken niet op hetzij kalefatering
47hetzij proviand en weet ik genoodzaakt kan
48wezen door drang van omstandigheden juist
49het sleeptouw te kappen”_–

50Dit antwoord_/ maar slechts voor zoover er niet
51bijkomt eene verdenking van mijn goede trouw_/
52kan ik me voor gezegd houden_–

53Maar – door dezen brief roep ik nog eens U toe
54dat mijn verzoek om versterking in ons beider
55belang kan blijken te zijn en ik het niet
56uit egoisme alleen doe_/ gelijk ge veronderstelt.
57Dat in geval van storm ik in alle geval wil
58maar misschien ook kan U van eenig nut en dienst
59wezen_/ maar dat zulks onmogelijk wordt in
60geval mijn eigen schuit (wat ik echter zoek
61te voorkomen) nog vóór het moment in kwestie
62vol water loopt_– Dat zoek ik echter
63zelf wel te voorkomen maar toch zou ik
64U niet toeroepen zonder noodzakelijkheid_–
65Bang in gevaar ben ik ook niet maar ik
66zoek bereid te zijn tegen dat de nood aan den
67man komt evenwel.

68Komt het U nu ongemotiveerd voor dat ik
69er op aandring langzamerhand
70mijn_/ maar ik zou liever zeggen ons2 schilderzaakje de kern te laten worden
71van zaken die we zamen verder ondernemen
72konden_/ ik voor mij dring er op aan toch
73dat het iets worden kan en zal als we genoegzaam
74eendragtig kunnen blijven.

75Als ik niet dezelfde idees heb als gij_/ verdenk me
76niet van kwade trouw of enfin lage bedoelingen_/
77het zij jegens U het zij jegens t’huis_–
78Jegens t’huis doe ik niets wat ik niet ’t regt
79heb te doen_/ waar ik absoluut en voor altijd mijzelf
80buiten hun zaken houd_– Geen raad vraag of opdring_/
81ten eenemale op mijn eigen gebied blijf – en ook zelfs
82mijn gevoelen over hunne zaken voor mij houde_/ daar
83we elkaars belangen toch niet begrijpen_–

84En jegens U spreek ik nu en zal ik verder
85spreken als iemand wiens zaken in de schilderijen
86zijn tot een ander iemand wiens zaken in de schilderijen zijn_/
88en op het andere gebied
89kom ik niet in.

90En de kwestie die ik begon met U te bespreken
91is deze_/ dat al is er nog zoo veel malaise
92en al moeten we beiden er ons veel moeite
93voor getroosten_/ we energiek de hand moesten
94zien te houden aan het schilderzaakje dat
95zoowel van U als van mij hoort. Ik
96zeg_/ het kan een boot zijn die U eventueel
97in den storm van dienst kan wezen_/ al wensch
98ik den storm evenmin als gij dien wenschen kunt.